
1886 yılında tasarlandı, dökümü Aralık 1940 yılında yapıldı.
Jean d'Aire Büstü
Auguste Rodin (1840-1917)
Yükseklik
46.9 cm
İmza ve ibareler
Alexis Rudier Fondeur Paris dökümhane imzalı ve damgalı, iç kısımda kabartma A. Rodin imzalı.
Envanter Numarası
RCG0061.2-22
Ziyaret Saatleri
10.00 - 18.00
Malzemeler
Yeşil ve kahverengi patinalı bronz
Lokasyon
The Arkın Clock Tower - Arkın Group Headquarters
Bu eser, 2008-2252B arşiv numarasıyla Jérôme Le Blay yönetimindeki Galerie Brame & Lorenceau ile işbirliği içinde Comité Rodin tarafından hazırlanmakta olan Critique de 'œuvre sculpté d'Auguste Rodin kataloğunda yer alacaktır.
İlginçtir ki, Rodin’i görevlendiren Calais belediye meclisi başlangıçta sadece bir kasaba sakinine, Eustache de Saint Pierre’ye ait bir anıt öngörüyordu. Froissart’s Chronicles’a göre hikayenin ana karakteri ve en büyük kahramanı oydu:
‘Kasabanın en zengin vatandaşı Sir Eustache de Saint Pierre ayağa kalktı ve dedi ki: ‘Beyler, bunu önlemenin herhangi bir yolu varsa eğer, bu kadar insanın açlıktan ölmesine göz yummak çok büyük bir utanç olurdu. Ve eğer birisi çıkıp da bu insanları böyle bir kaderden kurtarabilirse, bu Mesih Efendimizi son derece memnun ederdi. Bu iş için gönüllü olan ilk kişi olarak çıktığım bu yolda ölecek olsam bile, bunun Mesih Efendimiz’in gözünde bana bağışlanma getireceğine ve şeref kazandıracağına dair inancım ve güvenim tamdır. Kendi rızamla, üzerimde gömlekliğim, başım açık ve yalınayak, boynumda da bir yularla (kementle) kendimi İngiltere Kralının merhametine bırakacağım.
‘Jean d’Aire denilen çok zengin ve çok saygın başka bir vatandaş... yerinden doğrularak kendisinin de ona eşlik edeceğini söyledi. Hem miras hem de kendi ticari faaliyetleri sayesinde çok zengin olan üçüncü gönüllü Sir Jacques de Wiessant, iki kuzenine eşlik etmeyi teklif etti ve kardeşi Saint Pierre de ona katıldı. Onlara iki kişi daha katıldı ve tıpkı onlara söylenildiği gibi üzerlerinde sadece gömleklik ve iç donuyla, boyunlarında da yularla yola koyuldular.’
Rodin ellerle ilgili çalışmalarında olduğu gibi ifade yüklü baş çalışmalarının da kendi başlarına bağımsız işler olarak görülmeleri gerektiğine inanıyordu. Rodin, fiziksel olarak mükemmel olanlar yerine güçlü karaktere sahip modelleri tercih ederdi. Bu yaklaşım söz konusu modelleri daha insani hale getirerek, idealize edilmiş ve mesafeli görünüşler yerine erişilebilir ve dolayısıyla daha dokunaklı imgeler elde edilmesini sağlamıştır.







