Camille Claudel au bonnet [Camille Claudel’in Boneli Büstü]

1884’te tasarlandı. Rodin’in yaşamı boyunca sadece üç dökümü yapıldı. Bu dökümler 1913-1917 yılları arasında yapıldı. 1922-1927 yılları arasında Musée Rodin (Rodin Müzesi), Alexis Rudier Foundry’den iki döküm sipariş etti ve son olarak Georges Rudier Foundry tarafından 1966 ve 1974 yılları arasında 11 dökümden oluşan bir seri daha üretildi. Yani toplamda 16 dökümden oluşan bir seri.

Rodin, Claudel ile 1882 yılında, Paris’teki Rue Notre-Dame des Champs’taki bir stüdyoda çalışan küçük bir kadın heykeltıraş grubunun danışmanlık görevini Alfred Boucher’dan devraldıktan sonra tanıştı. Söylentilere göre Claudel, kolektifin en önde gelen üyesiydi ve heykeltıraş arkadaşı Jessie Lipscomb’a göre, Claudel modelleri seçer, pozları açıklar ve yapılması gereken işler için diğerlerini görevlendirirdi.

Rodin ve Claudel kısa sürede sevgili oldular ve birbirlerine büyük ilham verdiler. Mathias Morhardt 1898’de “Matmazel Camille Claudel’in Rodin’in öğrencisi olduğunu söylemiştim” der ve “Oysa Claudel’in, Rodin’in çabuk kavrayan ve sezgileri güçlü bir meslektaşı olduğunu söylemek, sanırım gerçeğe daha yakın olurdu.” diye ekler. Gerçekten de Rodin, Claudel’e o kadar güveniyordu ki ondan The Burghers of Calais anıtındaki el ve ayakların modellenmesinde kendisine yardım etmesini ister. Zamanla Claudel de yeteneği sayesinde önemli bir sanatçı haline gelir. La Valse, L’ implorante ve L’abandon gibi eserleri, 19. yüzyıl sonu heykel sanatının başyapıtları olarak kabul edilmektedir.

Bu eser, Rodin’in Claudel ile tanışmasından sadece iki yıl sonra, 1884’te modellendi ve sanatçı daha sonra Thought, Farewell ve The Convalescent de dahil olmak üzere bir dizi alegorik portrede aynı yüzü kullandı. Sanatçı hayatta olduğu süre boyunca bu eseri hiç sergilemedi.

1898’e kadar birbirleriyle düzenli olarak görüşmelerine rağmen, Rodin’in Claudel’le olan romantik ilişkisi, çiftin tanışmasından kısa bir süre sonrasına (1892’ye) kadar sürdü. 1905’te Claudel akıl hastalığı belirtileri göstermeye ve stüdyosunda izole bir hayat sürmeye başladı. 1913 yılında babasının ölümünden sonra, erkek kardeşinin talimatıyla bir akıl hastanesine yatırıldı. Sürekli iyileşme belirtileri göstermesine ve doktorları hastaneden ayrılmasını önermesine rağmen, Claudel’in ailesi onun gözetim altında tutulması konusunda ısrar etti. Otuz yıl akıl hastanesinde gözetim altında kaldıktan sonra 1943 yılında hayata gözlerini yumdu.