L’Éternel Printemps, Premier État [Ebedi Bahar, İlk Etap]

1884 yılında tasarlanan bu eserin bu ölçekte sadece beş adet bronz dökümü vardır. Rodin Müzesi, 1930-1952 yılları arasında Alexis Rudier dökümhanesine bu heykelin iki bronz dökümünü ve ardından 1966-1969 yılları arasında Georges Rudier dökümhanesine de sadece üç döküm daha sipariş etti. Éternel Printemps, Premier État (Eternal Spring, First State) olarak bilinen bu model, Rodin’in erken dönem heykel anlayışına tekabül eder ve pek çok eksper açısından eserin en iyi versiyonudur. Fransa’nın en büyük bronz dökümhanesinin sahibi olan Ferdinand Barbedienne, bu eseri ve The Kiss heykelini görünce onların dökümünü yapmak adına Rodin’le görüşür. Sonunda Rodin, dökümlerini yapma konusunda her iki heykelin tüm haklarını Barbedienne’e satar ve onunla dökümcünün üreteceği her döküm için kendisine komisyon ödenmesi konusunda anlaşır. Çıkıntı yapan kol ve bacak yüzünden eserin kolay hasar görebilir olması ve kalıbını çıkarma konusunda çetrefilli bir uğraş gerektirmesi Eternal Spring’in modelini dökümcü için zor bir iş haline getirir. Bu yüzden dökümhane Rodin’le birlikte adamın sol kolunun ve bacağının altına destekleyici kayalık bir yapı ekler.

Söz konusu bu eser Le Baiser’le (The Kiss) birlikte, aslında Dante’nin Cehennem’inde (Inferno) anlatılan Paolo ve Francesca’nın trajik aşk hikayesini temsil etmek üzere tasarlanmıştı. İşin önden görünüşünün baskınlığı göz önüne alındığında, modelin ilk başta The Gates of Hell’i süslemek üzere tasarlanmış olması da mümkündür. Johann Carl Bodmer tarafından 1886’da çekilen bir fotoğraf, belki de bu hipotezin ağırlık kazanmasına yol açacak bir şekilde eserin, Gates için tasarlanan çerçevenin önünde sergilenen erken bir taslağını gösterir.

Eserin bir fikir olarak ortaya çıkış tarihine (1884) dayanan bir başka teori de, tam da o dönemde filizlenen Rodin ve Camille Claudel arasındaki romantik ilişkiyle ilgilidir. Bu nedenle, nazikçe kucaklaşan sevgili imgelerinin heykeltıraş için otobiyografik bir önemi olduğu öne sürülmüştür. İster The Gates of Hell için bir grup olarak ortaya çıkmış olsun, isterse aşkın yontulmuş bir heykel olarak kutlanması olsun, Rodin kendisi üzerinde önemli bir etki bırakan Beethoven’dan bahseder ve şöyle der ‘[Beethoven’ın 2. Senfoni’sini] ilk kez dinlediğimde, Eternal Spring ta o zamandan modelini yaptığım şekliyle kafamda canlanmıştı’.

Bu eserde yer alan tutkuyu ifade etme konusunda önemli bir unsur olan kadının kolsuz ve başsız gövdesi, aslında modelliğini Rodin’in en sevdiği modeli Adèle Abbruzzesi’nin yaptığı ve sanatçının 1868-1872 yılları arasında yonttuğu, Rodin’in daha önceki eseri Torse d’Adèle’den (Torso of Adele) alınmıştır. Eternal Spring, hem romantik aşkın bir simgesi hem de Rodin’in en tanınmış ve kesinlikle ticari açıdan en başarılı modellerinden birisi haline gelmiştir.