L’Enlèvement d’Hippodamie [Hippodamia'nın Kaçırılması]

Kariyerinin ilk yıllarında iş bulmakta zorlanan Auguste Rodin 1864 yılında ticari açıdan oldukça başarılı Carrier-Belleuse’un stüdyosunda iş aramak mecburiyetinde kaldı. Rodin, Carrier’in tasarım bölümünün başında olduğu Sèvres Porselen fabrikasına katıldığı 1879 senesine kadar bu stüdyoda çalıştı.
Carrier-Belleuse, Carpeaux ve Paris Opera binasının tasarımcısı Charles Garnier ile çalışmadan önce, David D’Anger ile çalıştı. 1863 yılında ilk işini III. Napoleon’a sattı. Bunun ardından Louvre’un ve Paris Opera Binası’nın dekorasyonu gibi hem özel hem de kamuya ait siparişler gelmeye başladı. Dekorasyonda Carrier-Belleuse’u popüler yapan şey romantik tarzı ve uzman bakışıydı. 1870’li yıllara gelindiğinde, kendi gözetimi altında çalışan, her birini başarıyla sonuçlandıracaklarını bildiği projelerle görevlendirdiği, geniş bir esnaf ve heykeltıraş grubuna sahipti.
The Abduction of Hippodamia ilk defa, Brüksel’e sunulan bir modeller seçkisine pişmiş topraktan bir versiyonunun da dahil edildiği 1871 yılının Temmuz ayında kayıt altına alındı. Carrier-Belleuse ile ilgili bir monografi kaleme alan June Hargrove centaur’un “cesur bir kas yapısıyla dalgalanan” vücudunun, Rodin’in karakteristik bir özelliği olduğunu, aynı kas yapısının, Carrier-Belleuse’un imzasını taşımasına rağmen Rodin tarafından yapıldığı kabul edilen Vase of the Titans eserinde de bulunduğunu belirtir. Centaur’un haykıran yüzü de yine çok belirgin bir Rodin tarzıdır ve aynı özellik 1878’de yapılan The Call to Arms’da da görülür. Bu nedenle, Carrier-Belleuse tarafından imzalanmış olsa bile bu eserin, asistanı Rodin tarafından yapılmış olduğu kabul edilir.
Yunan mitolojisinde geçen hikayeye göre, barışsever bir halk olan Thessaly’li Lapithler Kralları Pirithous ile Hippodamia’nın düğününü kutlamaktadır. Centaurlar da düğüne davetlidirler ancak kısa sürede uygunsuz davranışlarda bulunmaya başlarlar. Oldukça içkili olan Centaurlardan Eurytus, gelini kaçırmaya kalkışınca ortalık birbirine girer. Karmaşa, günün sonunda Centaurlar düğünden kovulmasıyla sonuçlanır. Hem Antik dönemde, hem de Rönesans boyunca bu tema, uygarlığın barbarlığa karşı zaferi olarak yorumlanmıştır.