La Jeunesse Triomphante [Muzaffer Gençlik]

Rodin ilk olarak, bu grupta görülen yaşlı kadını 1885 yılında François Villon’un She Who Was The Helmet Maker’s Beautiful Wife isimli şiirinden esinlenerek, tek bir figür halinde biçimlendirdi. Albert Elsen bu konuda şunları söylüyor:
‘Rodin’in Old Woman’ine (Yaşlı Kadın) yakından bakıldığında, figür ne kadar uzun süre incelenirse, izleyici de biyografisinin değil ama heykelin o kadar fazla bilincine varıyor. Yitirdiği gençliğine ağlayan yaşlanmaya başlamış bir güzel hakkındaki Ortaçağdan kalma bir Fransız şiirini tasvir etmek yerine Rodin, yaşayan modelin etkileyici hikayesinde zamanın eskitemediği bir deneyim ve yıpranmış bedeninin şaşırtıcı derecede güçlü bir forma ilham verme kapasitesini keşfetmiştir.’

Bu heykel yaşlı kadının, Rodin’in yine benzer bir yaklaşımla ayrı, tek bir heykel olarak ürettiği Fatigue (Yorgunluk) olarak bilinen, arkaya yaslanan genç bir kadın heykeliyle birleştirilmiş halidir. Kariyeri boyunca Rodin, halihazırda yapmış olduğu heykelleri yeniden kullanarak, onları gruplar halinde bir araya getirerek, bazen de Shades’de (Gölgeler) olduğu gibi aynı figürü tekrarlayarak, bunlardan bütünüyle yeni eserler yaratma tekniğinin öncülüğünü yapmıştır. Rodin’in ustalığı/marifeti, bronz üretmenin temel metodu olan katmanlı döküm işlemini alıp bunu yaratılış sürecinin sistematik bir parçası haline getirmiş olmasıdır.

Bu çalışma halka açık olarak ilk defa 1896 yılında Paris Salonu’nda mermerden oyulmuş haliyle sergilendi, bronz bir versiyonuysa 1903’te Berlin’de gösterildi. Bu eserin Triumphant Youth, Eternal Youth, Fate and The Convalescent, The Grandmother’s Kiss, Old Age and Adolescence, Young Girl and Fate gibi birbirinden farklı başlıkları bulunmaktadır. Sembolik yorumlamalar daima bir tartışma kaynağı teşkil eder, ancak en çok Kabul gören başlığın aksine, aslına bakılırsa burada gençlik yaşlılığı(nı) kucaklamaktadır, tıpkı tüm ölümlülerin günün sonunda yüzleşmek zorunda kalacağı gibi.