Masque d’Hanako, Ètude Type E [Hanako'nun Maskesi, Çalışma Tipi E]

1907-1908 yılları arasında tasarlandı, bu örneğin dökümü 1956 yılında yapıldı. Bu eserin birkaç örneği 1910 yılından önce Alexis Rudier dökümhanesi tarafından üretildi. Rodin Müzesi için 1917-1950 yılları arasında Alexis Rudier dökümhanesi tarafından yedi, 1954-1956 yılları arasında Georges Rudier dökümhanesi tarafından da on döküm daha yapıldı.

Dansçılarla sırf bir çalışma konusu olarak ilgilenen Degas’ın aksine, Rodin hareket hakkında ona öğrettikleri şeyler sebebiyle dansçıları cezbedici bulurdu. Yaşamının son on yılında Rodin, muhtemelen fiziksel olarak onun için çok zorlayıcı olduklarından dolayı büyük işlerle nadiren uğraştı. Öte yandan bu dönemde birçok dansçının modelini yaptı.

Rodin, Hanako olarak bilinen Japon aktris Ohta Hisa’nın (1868-1945) başka herhangi bir modelden çok daha fazla portresini yaptı. 1907-1911 yılları arasında onun -günümüzde, çizimleriyle birlikte Paris’teki Rodin Müzesi’nde muhafaza edilen- en az elli sekiz farklı baş ve maskesinin modelini yaptı. Bu kapsamlı koleksiyon, Rodin’in değer verdiği bir arkadaşı üzerinde incelemelerde/denemelerde bulunduğu ve bu çalışmaların yalnızca yakın çevresi tarafından görülmesi maksadıyla yapıldığı izlenimini uyandırır.

Rodin, otuz yedi yaşındaki Geisha’yla 1906 yılında, Kamboçya Kraliyet dansçılarını incelemek için Marsilya’da bulunduğu sırada tanıştı. Kendisi o dönem, ona “küçük çiçek” anlamına gelen “Hanako” ismini veren modern dansın öncüsü Loie Fuller tarafından yönetilen bir dans grubuyla sahne alıyordu.

Rodin, Hanako’nun zor pozları bozmadan uzun süre koruyabilme yeteneği karşısında hayrete düşmüştü ancak kadının onu en çok etkileyen tarafı yüz mimiklerinin/özelliklerinin gösterdiği değişkenlik/devingenlikti. Özellikle Kabuki-tarzı eziyet ve öfkeyi yansıtan yüz ifadelerinin saygı uyandıracak derecede zorlayıcı olduğunu düşünüyordu. Rodin’in arkadaşı ve biyografisinin yazarı olan Judith Cladel, Hanako’nun pozlarından birini şöyle açıklar:

‘Hanako diğerleri gibi poz vermiyordu. Mimik ve jestleri soğuk, korkunç bir öfke ifadesi içerisinde büzüşmüş gibiydi. O bizim batılı çehrelerimize tamamen yabancı bir ifade olan bir kaplanın bakışlarına sahipti. Japonların, ölüm karşısında sergiledikleri irade gücüyle Hanako, bu bakışı saatlerce koruyabiliyordu.’
Ancak Type E model bu maske, daha yumuşak ve daha düşünceli/dalgın bir ifadeyi tasvir eder, Hanako’nun dediğine bakılırsa sanatçı onun bu modelini ikisi birlikte yürüyüş yaparlarken çıkarmış.