Tête d’Eustache de Saint Pierre, Ètude Type A, Grand Modèle
[D'Eustache de Saint Pierre Başı, Çalışma Tipi A, Büyük Model]

1886 yılında tasarlandı, bu örneğin dökümü 1974 yılında yapıldı. Alexis Rudier dökümhanesi 1910-1930 yılları arasında Rodin ve daha sonra Rodin Müzesi için üç ya da dört adet numaralandırılmamış örneğin dökümünü yaptı. 1968-1976 yılları arasında Georges Rudier dökümhanesi Rodin Müzesi için on döküm daha yaptı.

İlginçtir ki, Rodin’i görevlendiren Calais belediye meclisi başlangıçta sadece bir kasaba sakinine, Eustache de Saint Pierre’ye ait bir anıt öngörüyordu. Froissart’s Chronicles’a göre hikayenin ana karakteri ve en büyük kahramanı oydu:

‘Kasabanın en zengin vatandaşı Sir Eustache de Saint Pierre ayağa kalktı ve dedi ki: ‘Beyler, bunu önlemenin herhangi bir yolu varsa eğer, bu kadar insanın açlıktan ölmesine göz yummak çok büyük bir utanç olurdu. Ve eğer birisi çıkıp da bu insanları böyle bir kaderden kurtarabilirse, bu Mesih Efendimizi son derece memnun ederdi. Bu iş için gönüllü olan ilk kişi olarak çıktığım bu yolda ölecek olsam bile, bunun Mesih Efendimiz’in gözünde bana bağışlanma getireceğine ve şeref kazandıracağına dair inancım ve güvenim tamdır. Kendi rızamla, üzerimde gömlekliğim, başım açık ve yalınayak, boynumda da bir yularla (kementle) kendimi İngiltere Kralının merhametine bırakacağım.

‘Jean d’Aire denilen çok zengin ve çok saygın başka bir vatandaş... yerinden doğrularak kendisinin de ona eşlik edeceğini söyledi. Hem miras hem de kendi ticari faaliyetleri sayesinde çok zengin olan üçüncü gönüllü Sir Jacques de Wiessant, iki kuzenine eşlik etmeyi teklif etti ve kardeşi Saint Pierre de ona katıldı. Onlara iki kişi daha katıldı ve tıpkı onlara söylenildiği gibi üzerlerinde sadece gömleklik ve iç donuyla, boyunlarında da yularla yola koyuldular.’

Rodin ellerle ilgili çalışmalarında olduğu gibi ifade yüklü baş çalışmalarının da kendi başlarına bağımsız işler olarak görülmeleri gerektiğine inanıyordu. Rodin, fiziksel olarak mükemmel olanlar yerine güçlü karaktere sahip modelleri tercih ederdi. Bu yaklaşım söz konusu modelleri daha insani hale getirerek, idealize edilmiş ve mesafeli görünüşler yerine erişilebilir ve dolayısıyla daha dokunaklı imgeler elde edilmesini sağlamıştır.
Rodin, figürün farklı bölümleri için farklı modeller kullandı, hatta bazı unsurları birden fazla kasaba sakini üzerinde tekrarladı. Ancak figürleri farklı kişiler olarak tanımlayan, ifade ve duygu yüklü başlarıydı. Rodin, yörelere özgü fiziksel özelliklerin olduğuna inanıyordu, bu nedenle Saint-Pierre’in başı için Pas de Calais bölgesinde doğan ressam arkadaşı Jean-Charles Cazin’den kendisi için poz vermesini istedi.

Type A Head’in, Rodin’in izlenimci modellemesiyle geliştirilmiş keskin özellikleri sayesinde Final Head’e kıyasla Cazin’in daha gerçekçi bir portresi olduğuna inanılıyor.